Στην πρώιμη παρέμβαση συχνά ακούμε ερωτήσεις όπως:

«Πότε θα μιλήσει;»

«Πότε θα συνεργάζεται;»

«Πότε θα πετύχει τους στόχους του;»

Όλες αυτές οι ερωτήσεις είναι απολύτως φυσιολογικές. Πίσω τους υπάρχει αγωνία, αγάπη και ελπίδα. Όμως πριν από οποιονδήποτε στόχο, υπάρχει κάτι θεμελιώδες: η θεραπευτική σχέση.

Για ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού, ο κόσμος μπορεί να μοιάζει έντονος, απρόβλεπτος και δύσκολος. Γι’ αυτό και το πρώτο βήμα στην παρέμβαση δεν είναι το «να μάθει», αλλά το να νιώσει ασφάλεια.

Η θεραπευτική σχέση χτίζεται μέσα από:

• αποδοχή

• σταθερότητα

• σεβασμό στα όρια του παιδιού

• παιχνίδι και κοινή εμπειρία

Όταν ένα παιδί νιώθει ότι το καταλαβαίνουν και το σέβονται, τότε μπορεί να συνεργαστεί, να προσπαθήσει και τελικά να μάθει.

Στην πρώιμη παρέμβαση, το παιχνίδι δεν είναι διάλειμμα από τη θεραπεία. Είναι το μέσο της θεραπείας. Μέσα από το παιχνίδι καλλιεργούνται η βλεμματική επαφή, η από κοινού προσοχή, η επικοινωνία και η σχέση.

Η πρόοδος δεν μετριέται μόνο με λέξεις ή φύλλα εργασίας. Μετριέται και με:

✔️ το παιδί που περιμένει τον θεραπευτή του

✔️ το παιδί που χαμογελά

✔️ το παιδί που αντέχει λίγο περισσότερο στη συνεργασία

✔️ το παιδί που ζητά βοήθεια με τον δικό του τρόπο

Γιατί μόνο πάνω σε μια ασφαλή σχέση μπορεί να χτιστεί η ουσιαστική εξέλιξη. 💙